O jej pochodzeniu krążą różne legendy. Najbardziej znana jest chińska opowieść o Shen Nungu, cesarzu i znanym zielarzu, który gotował sobie wodę do picia, gdy liście z pobliskiego krzewu herbacianego wpadły do kociołka. Spróbował powstałego naparu i tak narodził się napój herbaciany.
Alternatywna historia twierdzi, że picie herbaty wiąże się z indyjskim księciem Bodhidharmą, który nawrócił się na buddyzm i w VI wieku udał się do Chin, aby głosić swoją religię. Uważał, że konieczne jest nieustanne czuwanie i gotowość do medytacji i modlitwy, w związku z tym zaczął żuć liście krzewu herbacianego, który działał pobudzająco, pomagając mu nie zasnąć.
Alternatywna, dość makabryczna wersja opowiada o tym, jak Bodhidharma przypadkowo zasnął, a po przebudzeniu odciął sobie powieki w obrzydzeniu do siebie. Odrzucił powieki, a z nich wyrósł pierwszy krzew herbaciany.
