W Chinach istnieje kilka rodzajów haftów, będących niematerialnym dziedzictwem kulturowym kraju. Spośród nich wyjątkowo wyróżnia się haft o nazwie Lu, wywodzący się z miasta Wendeng.
Sztuka z ponad 2000-letnią tradycją różni się od czterech słynnych haftów Su, Yue, Shu i Xiang i jest wyjątkową szkołą samą w sobie. Jest szeroko rozpowszechniony wśród ludzi i jest ważną częścią kultury narodu chińskiego.
Badania archeologiczne przeprowadzone w środkowych Chinach, na terenie prowincji Hunan odkryły obiekty hafciarskie, datowane na okres II wieku p.n.e.
Już wtedy powstawały w Chinach warsztaty specjalizujące się w tworzeniu haftów.
Haft był rzemiosłem odpowiadającym na potrzeby luksusowego zdobnictwa ubiorów. Wymagał dużych umiejętności i znajomości technik.
Od połowy lat 90. do początku XXI wieku Wendeng było świadkiem powstania prawie 200 przedsiębiorstw rzemieślniczych hafciarni, łączących tradycyjny kształt haftu Lu ze współczesną innowacyjną technologią oraz których produkty są sprzedawane na terenie całego kraju i eksportowane do ponad 60 krajów.
Obecnie większość przedsiębiorstw rozszerza kategorię wyrobów hafciarskich w oparciu o zapotrzebowanie handlu zagranicznego, dopasowując się do rynku pamiątek turystycznych, kolekcji dzieł sztuki oraz prywatnych produktów wysokiej klasy na indywidualne zamówienie.
