W poniedziałek w stolicy Iranu, Teheranie, zainaugurowano wydarzenie artystyczne mające na celu zaprezentowanie atrakcji turystycznych i kulturalnych wschodniej prowincji Zhejiang w Chinach oraz prezentację jej lokalnych wyrobów z celadonu.
Wydarzenie zostało zorganizowane przez Ambasadę Chin w Teheranie, Departament Kultury i Turystyki Prowincji Zhejiang oraz Irańską Akademię Sztuki.
W uwagach wygłoszonych podczas wydarzenia wiceminister kultury i turystyki Chin, Lu Yingchuan powiedział: „Patrząc wstecz na historię, Chiny i Iran spotkały się, znały i uczyły się od siebie poprzez Starożytny Jedwabny Szlak”.
Dodał, że współpraca między Chinami i Iranem na przestrzeni dziejów doprowadziła do powstania wspaniałych dzieł sztuki, podkreślając, że w ostatnich latach wymiana kulturalna i współpraca między obydwoma krajami odnotowały znaczny rozwój.
Prezydent Irańskiej Akademii Sztuk Majid Shah-Hosseini podkreślił wieloletnią przyjaźń oraz stosunki kulturalne i artystyczne między obiema starożytnymi cywilizacjami, które od dawna znajdują odzwierciedlenie w twórczości artystów obu krajów.
Podczas ceremonii muzycy irańscy i chińscy wykonali utwory muzyczne, z których część została zagrana na naczyniach celadonowych.
W wydarzeniu wziął także udział Ambasador Chin w Iranie Chang Hua.
Seledynowy celadon
Celadon to typ ceramiki chińskiej, charakteryzujący się grubymi ściankami i szarawym szkliwem o barwie zielonkawej z całą gamą odcieni aż do oliwkowych i szarawych. Ceramika ta produkowana była w wytwórni Longquan w prowincji Zhejiang od IX wieku, później również w Korei. Wśród wyrobów najczęściej znajdowały się czarki i naczynia z wykonaną podszkliwnie dekoracją reliefową, wytłaczaną, rzeźbioną o wzorach przedstawiających motywy kwiatowe lub zwierzęce. Celem przyświecającym twórcom celadonu było stworzenie taniej imitacji drogiego nefrytu.
Dzięki swojej ścisłej strukturze i grubym ściankom wyroby z celadonu nadawały się do transportu morskiego i dotarły do odległych zakątków świata, m.in. do Egiptu i Konstantynopola. Świadectwem rozpowszechnienia celadonu jest jego pierwotna nazwa, martabani, pochodząca od birmańskiego portu Martaban.
Nazwa celadonu wywodzi się prawdopodobnie od imienia sułtana Saladyna panującego w XII w., który posiadał chińską kolekcję tej ceramiki, lub od koloru szaty Celadona, bohatera siedemnastowiecznego romansu pasterskiego Honoré d’Urfé.
Od nazwy ceramiki pochodzi nazwa jej koloru, seledynowego.
