Ningxia na Jedwabnym Szlaku

Burzliwa historia, pustynne położenie i surowy klimat sprawiają, że położona w północno-zachodnich Chinach prowincja Ningxia Hui jest najbiedniejszą i najmniej zaludnioną prowincją Chin. Jednak, dzięki rozwojowej polityce chińskiego rządu, obszar odnotowuje coraz lepsze rezultaty gospodarcze, z korzyścią dla mieszkańców i dla całego regionu.

Znakomitym tego przykładem może być spektakularny wzrost handlu z krajami Pasa i Szlaku w pierwszej połowie b.r., który wyniósł ponad 46 procent, do kwoty 2,77 miliarda juanów. W tym okresie do krajów B&R prowincja wyeksportowała towary o wartości 2,52 miliardów juanów, import zamknął się w kwocie 250 milionów juanów.

Najważniejszymi odbiorcami Ningxia są Wietnam i Tajlandia, eksport do tych krajów wzrósł o 58 procent.

Kraina lessu i Żółtej Rzeki

Ningxia od wschodu graniczy z prowincją Shaanxi; na wschodzie, południu i zachodzie przez prowincję Gansu; a na północy przez Region Autonomiczny Mongolii Wewnętrznej. Jej stolicą jest Yinchuan, położony na północy w niewielkiej odległości na zachód od Huang He. Dzisiejsza Ningxia, niegdyś prawie w całości znajdowała się w starożytnym królestwie ludu Tangut, znanego w Chinach jako Xi Xia. Po podboju przez Czyngis Chana nazwano ją Ningxia („Spokojna Xia”). Powierzchnia prowincji wynosi 25 600 mil kwadratowych (66 400 km kwadratowych).

Region Ningxia można podzielić na dwie części. Południe jest częścią Wyżyny Lessowej z najwyższym szczytem góry Liupan. Obszar pokryty jest grubą warstwą lessu nawianego w plejstocenie z pustyni wewnętrznych Azji Środkowej, w tym z Pustyni Gobi, który w niektórych miejscach ma ponad 300 stóp (90 metrów) głębokości.

Północna Ningxia składa się w większości z równiny Ningxia Huang He. Żółta Rzeka wpływa do Ningxia z płaskowyżu Qinghai w Gansu i płynie na wschód, a następnie na północ do Mongolii Wewnętrznej. Od wieków rzeka dawała mieszkańcom równiny życiodajną wodę, a siatka kanałów irygacyjnych pozwoliła na uprawę zbóż, pomimo surowego położenia. Na zachód od równiny są góry Helan, które dają schronienie przed burzami piaskowymi z Pustyni Tengger (Tengri).

Ludzie Ningxia

Prowincja należy to najmniej zaludnionych obszarów Państwa Środka, ze średnią 89 osób na 1 km2. Tu ciekawostka: zazwyczaj, kiedy myślimy o gęsto zaludnionych obszarach, przychodzą nam do głowy właśnie takie państwa jak Chiny lub Indie. Tymczasem, średnia gęstość zaludnienia wynosi tu 142 osoby na km². To niewiele więcej niż gęstość zaludnienia Polski, która obliczona jest na 123 osoby na km². A jednak mieszka tam według różnych obliczeń ponad 1,3 mld ludzi. Chiny są po prostu tak ogromnym krajem.

Mieszkańcy prowincji to w większości lud Han, Hui i Manchu oraz niewielka liczba Tybetańczyków i Mongołów. Prawie wszyscy ludzie mówią po chińsku w dialekcie mandaryńskim, niektórzy mówią po tybetańsku i mongolsku. Dominującymi religiami są islam i buddyzm; Islam ma najwięcej wyznawców, przede wszystkim wśród Hui.

Równina Ningxia produkuje pszenicę i dobrej jakości ryż. Główną uprawą dochodową są buraki cukrowe. Na mieszanych obszarach rolniczych i pasterskich hodowana jest wysokiej jakości rasa owiec, udomowiona forma argali ze wschodniej Mongolii.

Zasoby mineralne Ningxia składają się głównie z węgla, z czterema głównymi złożami rozproszonymi po całym regionie. W przeszłości węgiel był wydobywany na małą skalę, ale od czasu budowy linii kolejowej Baotou-Lanzhou w 1958 roku zaczęto wydobycie na skalę przemysłową. Region jest obecnie jedną z głównych baz wydobycia węgla i wytwarzania energii cieplnej w północnych Chinach.

Stolica prowincji Yinchuan, położona w centrum równiny Ningxia, była dobrze znana w starożytności jako miasto graniczne na zachodniej granicy Chin. Do połowy XX wieku był to w dużej mierze ośrodek handlu produktami rolnymi i zwierzęcymi.

Przemysł stale się rozwija. Surowce naturalne i produkty rolne, takie jak wełna i cukier, stanowią podstawę wielu przedsiębiorstw. Pobliskie złoża węgla doprowadziły do ​​rozwoju przemysłu chemicznego. Region produkuje również maszyny, materiały budowlane i towary konsumpcyjne, takie jak papier, artykuły spożywcze oraz tkaniny wełniane i bawełniane.


BRInfo

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *