Bing Dwen Dwen to urocza panda o złotym sercu, zakochana w sportach zimowych, gotowa podzielić się prawdziwym duchem igrzysk olimpijskich z całym światem.
W chińskim mandaryńskim (oficjalny dialekt Chin) „Bing” ma kilka znaczeń, chociaż najczęstszym jest lód. Słowo to symbolizuje również czystość i siłę. „Dwen Dwen” oznacza natomiast moc i żywotność. Jej imię może być też tłumaczone jako Lodowe Dziecko.
Jako oficjalna maskotka Igrzysk Olimpijskich W Pekinie, Bing Dwen Dwen nosi skafander wykonany z lodu, przypominający strój astronauty – to hołd dla nowych technologii dla przyszłości z nieskończonymi możliwościami. Skafander pomaga również pandzie jeździć na łyżwach, snowboardzie i nartach u boku olimpijczyków. Bing Dwen Dwen jest obecny we wszystkich obiektach olimpijskich, a jego pojawienie się wywołuje aplauz i wiwaty publiczności, o jakich niektórzy sportowcy mogą tylko marzyć.
Maskotka skradła serca dzieci (i nie tylko) na całym świecie, a produkty z jej wizerunkiem rozchodzą się jak świeże bułeczki. W Chinach sklepy z pamiątkami są wyprzedane, a komitet organizacyjny w Pekinie domaga się produkcji większej ilości gadżetów z Bing Dwen Dwen, aby zadowolić fanów.
Światło przyjaźni
Od przyszłego miesiąca Bing Dwen Dwen będzie miał towarzysza. Wraz z rozpoczęciem Zimowych Igrzysk Paraolimpijskich dołączy do niego Shuey Rhon Rhon, chińskie dziecko-latarnia. Shuey wymawia się tak samo, jak chiński znak oznaczający „śnieg”, podczas gdy pierwszy Rhon oznacza „włączyć, tolerować”, a drugi oznacza „topić, stopić i ogrzewać”. Strój maskotki zawiera elementy tradycyjnej chińskiej wycinanki i ozdoby Ruyi, a blask emanujący z serca Shuey Rhon Rhona symbolizuje przyjaźń, ciepło, odwagę i wytrwałość paraolimpijczyków. Chińska latarnia jest historycznym symbolem kraju, oznaczającym jasność i dobrobyt.
Konkurs na projekt maskotek wystartował 8 sierpnia 2018 roku.
Do dalszego przeglądu zgłoszono łącznie 5816 projektów, a dziesięć znalazło się na liście finalistów. Maskotki zostały zaprezentowane 17 września 2019 r. Spośród ośmiu innych obiecujących projektów wybrano właśnie Binga i Shueya.
Maskotki w historii Igrzysk
Po raz pierwszy maskotka olimpijska pojawiła się w 1968 na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Grenoble (Francja). Od tej pory na każde igrzyska projektowana jest jedna lub kilka maskotek. Zwykle są to zwierzęta charakterystyczne dla danego obszaru. Po raz pierwszy maskotka była wykorzystywana na szerszą skalę w promocji igrzysk podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 1980 w Moskwie. Niedźwiadek Misza pojawił się nie tylko podczas ceremonii otwarcia i zamknięcia igrzysk, ale i w filmie animowanym oraz na oficjalnych produktach handlowych.
Pierwszą nieoficjalną maskotką olimpijską był żywy kundelek „Smoky”, który pojawił się podczas Igrzysk X Olimpiady w Los Angeles (1932). „Smoky” miał ciemną kręconą sierść, długi tułów, krótkie łapy, sterczące uszy i podwinięty ogon. Grzbiet psa przykrywała biała pelerynka z emblematem pięciu kół olimpijskich i napisem „Mascot”.
Znacznie później, bo dopiero w latach sześćdziesiątych XX wieku, wprowadzono dalsze nieoficjalne maskotki. Podczas X Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Grenoble w 1968 roku pojawiła się stylizowana kukiełka narciarza, z głową w kształcie globusa, o imieniu „Schuss”, wykonana według pomysłu Madame Lafargue. Sylwetka maskotki przypominała zjeżdżającego w dużym pędzie narciarza – stąd imię „Schuss” (w języku polskim znane jest określenia „szusować” – czyli szybko zjeżdżać). „Schuss” ubrany był w barwy narodowe Francji: białe, czerwone i ciemnobłękitne. Michele Verdier, dyrektor MKOl do projektów specjalnych, wyraziła się wówczas o maskotce: „To nie była osoba, ani zwierzątko, można rzec, że było to pierwsze „What is it”? (Co to jest?).
Podczas Igrzysk XIX Olimpiady w Meksyku w roku 1968, olimpijczykom towarzyszyły nieoficjalne maskotki: „Juanito” – zabawny chłopiec meksykański w dużym sombrero na głowie, „Pico” – sympatyczny ptak, oparty na motywach tradycyjnego rysunku quetzala – świętego godła Meksyku oraz bezimienny czerwony jaguar, wzorowany na kształcie tronu w El Castillo.
Inicjatorami wprowadzenia oficjalnych maskotek do symboliki olimpijskiej byli Niemcy, którzy zrealizowali swój projekt na Igrzyskach XX Olimpiady w Monachium w 1972 roku. Niemcy wymyślili jako pierwszą oficjalną maskotkę olimpijską – pieska-jamnika, wabiącego się „Waldi”, który reprezentował najbardziej popularną rasę psów w Bawarii.
Od tej pory na wszystkich kolejnych letnich i zimowych igrzyskach olimpijskich pojawiają się różnorodne, atrakcyjne maskotki – jedna lub kilka.
Początkowo maskotki olimpijskie wyobrażały zwierzęta lub ptaki charakterystyczne dla danego regionu lub kraju; w ten sposób powstało już całe „zoo olimpijskie”. Później pojawiły się postacie ludzkie, reprezentujące dziedzictwo kulturowe kraju. Z biegiem czasu artyści wymyślali coraz bardziej wyszukane maskotki, stanowiące ucieleśnienie bajkowej abstrakcji z elementami komizmu bądź wykreowane przez nowoczesną grafikę komputerową. Każda z maskotek jest inna i niepowtarzalna, na ogół wiąże się z tradycją, folklorem, przyrodą regionu lub miasta – organizatora igrzysk, a przede wszystkim z talentem i pomysłowością ich twórców. Maskotki posiadają imiona, które nawiązują do legend, skojarzeń, wydarzeń miast bądź igrzysk olimpijskich.
Wszystkie maskotki olimpijskie można zobaczyć w Warszawie, w Muzeum Sportu i Turystyki.
Komentarze do “Sympatyczne symbole Igrzysk w Pekinie”